Chociaż teoretycznie ubezpieczyciele mogliby zachęcać do inwestowania w zmniejszanie strat, niektórzy komentatorzy twierdzili, że w praktyce ubezpieczyciele w przeszłości nie stosowali agresywnie środków kontroli strat – w szczególności w celu zapobiegania stratom w wyniku katastrof, takim jak huragany – ze względu na obawy związane z obniżaniem stawek i walkami sądowymi. Jednakże od około 1996 r. ubezpieczyciele zaczęli odgrywać bardziej aktywną rolę w ograniczaniu szkód, np. poprzez kodeksy budowlane.

Metody ubezpieczenia

Według opracowania The Chartered Insurance Institute istnieją różne metody ubezpieczenia https://premium-broker.pl/uslugi/ubezpieczenia.

Jak następuje:

  • Koasekuracja – ryzyka dzielone między ubezpieczycieli
  • Podwójne ubezpieczenie – z dwoma lub więcej polisami pokrywającymi się w zakresie ryzyka (obie indywidualne polisy nie płaciłyby osobno) w ramach pojęcia składki zwanej składką, razem przyczyniłyby się do wyrównania strat ubezpieczającego. Jednakże w przypadku ubezpieczeń awaryjnych, takich jak ubezpieczenia na życie, dopuszcza się podwójną płatność)
  • Samoubezpieczenie – sytuacje, w których ryzyko nie jest przenoszone do zakładów ubezpieczeń i jest zatrzymywane wyłącznie przez same podmioty lub osoby fizyczne.
  • Reasekuracja – sytuacje, w których ubezpieczyciel przenosi część lub całość ryzyka na innego Ubezpieczyciela, zwanego reasekuratorem.

Ubezpieczenia grupowe

Ubezpieczanie i inwestowanie w papiery wartościowe a model działalności gospodarczej ubezpieczycieli

Model biznesowy polega na gromadzeniu większej ilości środków z premii i dochodów z inwestycji niż te, które są wypłacane ze strat, a także na oferowaniu konkurencyjnej ceny, którą konsumenci zaakceptują. Zysk można sprowadzić do prostego równania:

Zysk = składka zarobiona + dochód z inwestycji – poniesiona strata – koszty ubezpieczenia.

Ubezpieczyciele zarabiają pieniądze na dwa sposoby:

  • Poprzez ubezpieczanie, proces wyboru przez ubezpieczycieli ryzyk do ubezpieczenia i podejmowania decyzji o wysokości składek obciążających z tytułu akceptacji tych ryzyk.
  • Poprzez inwestowanie składek pobieranych od ubezpieczonych

Najbardziej skomplikowanym aspektem działalności ubezpieczeniowej jest aktuarialna nauka o ratowaniu (ustalaniu cen) polis, która wykorzystuje statystyki i prawdopodobieństwo w celu zbliżenia stopy przyszłych roszczeń w oparciu o dane ryzyko. Po przedstawieniu stawek ubezpieczyciel może odrzucić lub zaakceptować ryzyko w ramach procesu ubezpieczeniowego.

Na najbardziej podstawowym poziomie, wstępna produkcja szczurów obejmuje analizę częstotliwości i dotkliwości ubezpieczonych niebezpieczeństw oraz spodziewanej średniej wypłaty wynikającej z tych niebezpieczeństw. Następnie zakład ubezpieczeń gromadzi dane historyczne dotyczące strat, przedstawia dane dotyczące strat do wartości bieżącej i porównuje te wcześniejsze straty ze składką zebraną w celu oceny adekwatności stawek. Stosowane są również wskaźniki strat i obciążenia kosztami.